Monotonia nocna, zmęczona, objawiona.

Występuje klasycznie smyczkowa trupa orkiestrowa:

smyczki grające na kontrabasach, wiolonczelach, altówkach i skrzypcach,

oraz puzony

Wszystko to, wspina się mozolnie na gramolące się zza horyzontu słońce.

Monotonia kieszonkowa, niespełnienie skończona.

————————————————————-

p22

Tofu, potrafi udawać że śpi

Kot śni o tym, że świat mu mruczy.

Jeżeli byłbym śpiącym kotem… śniłbym o wiolonczeli i promieniach słońca kreślących kręgi czasu. Śniłbym, że trawa jest kocią sierścią, a ja leniwie przewracam się na drugi bok.

Gdybym był kotem który śpi, mruczałbym sobie.

————————————————————-

flow23

Pod ciemną, szarą chmurą powstał ten kawałek.

Pierwszy, dzisiejszy pomysł – okazał się wczorajszym, drugi – niedzisiejszym. Kipiąc złością zagrałem kojąco na wiolonczelach. Fortepian pojawił się sam.

Złość nie minęła, burza nie nadeszła.

Pozostał Anger.

————————————————————-

Anger

Gdyby chcieli współgrać dla dobra naszych uszu, zapewne byłoby lepiej, a tak – kolejny miszmasz, który ratuje jedynie przyjemne brzmienie gitary.

Co najdziwniejsze, wirtualni gitarzyści grają na wirtualnych gitarach, których brzmienie generuje komputer. Synteza, symulacja, tranzystoryzacja.

Mam nadzieję, że udało się wepchnąć choć trochę ducha, w maszynę / chimerę przypominającą trzech przepychających się gitarzystów.

————————————————————-

3gitary

Tym razem przy dźwiękach pianina (właściwie fortepianu), usłyszałem wołające z drugiego rzędu skrzypce.

- Teraz my, teraz my! - wołały – zagraj nas! Zagraj nas „marcato”!.
- Zagram – odpowiedziałem i zagrałem.

Gitara wypełnia przestrzeń pomiędzy fortepianem i skrzypcami, a w tle dudni skórzany bęben. Kilka grzechoczących i stukających przeszkadzajek dopełnia całości. Oto cały Pianowalk…

————————————————————-

Pianowalk

————————————————————-

28/6

Za chwilę jęczy kolejny.

Jak na jeden wieczór wystarczy wielkich odkryć. Trzeci już nie jęczy.

Oczywiście widziałem nie od dziś do czego służy kółko do jęczenia, ale nigdy wcześniej go nie użyłem. Zamiast tego kręciłem knobami, suwałem faderami, rysowałem obwiednie.
Od dzisiaj każdemu będę polecał kręcenie jęczącym, gumowym kółkiem:)

————————————————————-

Takura*

p.s. *wymawiać po japońsku (zwłaszcza w myślach)

p.s. Powoli nudzi mi się brzmienie koncertowego Steinwaya w związku z czym obiecuje sobie wykorzystać następnym razem sample Hohnera.

————————————————————-

Corno inglese

Dzisiaj zapraszam do posłuchania Wiatru, inspirowanego tym co się dzieje za oknem.
W utworze wykorzystałem dwa ładne dźwięki ze strony freesound.org: women singing, ze śpiewnym, kobiecym chaosem, oraz wind z chaosem wietrznym:)
Dźwięki potrafią być niezwykle inspirujące, zarówno muzyczne jak i niemuzyczne. Choć nazwa tych drugich sugeruje kompozytorską nieużyteczność, dźwięki niemuzyczne bardzo często kryją w sobie niezwykły potencjał.

Chrzęsty, szumy, zgrzyty, stuknięcia, aż proszą się o muzyczny anturaż. Sprytnie udają niekompletne, bez melodii i rytmu. Dzisiaj znowu mnie podeszły:)

————————————————————-

Wiatr

Zacząłem pisać kiedy na świecie pojawił się G. Wtedy zacząłem „przyozdabiać” muzyką jego pierwsze powtarzane z pełnym przekonaniem wierszyki.

Ze szkoły muzycznej wyniosłem na długo zniechęcająca prawdę o samym sobie – do grania na skrzypcach być może się nadaje, ale do pisania… na pewno nie.
Szkołę muzyczną ze złością rzuciłem, a skrzypce starannie schowane w futerale bez złości odłożyłem na półkę.

Najprzyjemniejsze wspomnienie ze szkoły muzycznej to dźwięczny jazgot wypełniający szkolne korytarze w przerwach pomiędzy lekcjami i chwile skromnego, nieartykułowanego buntu – torpedowane próby własnych interpretacji i powtarzane z uporem maniaka frazy. Skryte akompaniowanie przygotowującym się do lekcji dzieciakom z sąsiednich sal.

————————————————————-

ProtestSong